Gdy praca w tle spaja próbę

W trakcie próby rzadko jest dobry moment, by odkryć, że telefon nie zapisał naprawdę biblioteki utworów, historia utworu się nie wczytała albo niepewna odpowiedź sieciowa nie mówi, czy wypisanie z listy się udało. W ostatnich dniach nie szukałem kolejnego efektownego ekranu; zajmowałem się właśnie takimi niedokończonymi sytuacjami. Gdy ktoś skupia się już na muzyce i zespole, technologia nie powinna dokładać kolejnej porcji niepewności.

Biblioteka utworów potwierdza zapis dopiero wtedy, gdy przeglądarka naprawdę zakończyła zapis; jeśli operacja się zawiesi, jest przerywana, a lista trafia też do kopii zapasowej. Historia utworu nie uruchamia się już niepotrzebnie przy każdym otwarciu: ładuje się wtedy, gdy jest potrzebna, a po błędzie daje jasny komunikat i możliwość ponowienia. Taka sama staranność dotyczy ustawień e-mail: przy zawodnym połączeniu interfejs sprawdza wynik, zamiast przechodzić dalej z fałszywym sukcesem lub niepokojącym ogólnym błędem.

W tle dokładniejsze stało się również zapisywanie przetwarzania tonacji i tempa oraz klasyfikowanie błędów. Łatwo uznać te szczegóły za małe, aż do minuty przed początkiem, kiedy ktoś musi ustalić, co naprawdę zostało zachowane. To ta część rozwoju jest dla mnie ważna: Chords365 ma być wygodny nie tylko wtedy, gdy wszystko jest idealne, lecz także spajać sytuację, gdy rzeczywistość jest trochę wolniejsza lub mniej pewna.